به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «صبح زاگرس» با مرور اسناد تاریخی به روایت عکس نوشته، به تبیین ابعاد سرکوب سیستماتیک عشایر ایران، به ویژه قوم لر و بویراحمدی‌ها، توسط رژیم پهلوی بود.

براین اساس، سیاست‌های رضاشاه با اهدافی چون تمرکز قدرت، دسترسی به منابع نفتی منطقه گچساران و اجرای برنامه‌های تحمیلی مانند تخته‌قاپو(اسکان اجباری) همراه بود و با خشونت علیه عشایر پیش برده می‌شد.

نبرد «تنگ تامرادی» در سال ۱۳۰۹ به عنوان نقطه عطفی از این مقاومت بوده است، جایی که عشایر بویراحمد به رهبری «کی لهراسب باتولی»، ارتش شاهنشاهی را شکست دادند. این شکست به حدی جدی بود که فرمانده ارتش، سرلشکر شیبانی، به دلیل آن برکنار، خلع درجه و زندانی شد.

صبح زاگرس گزارش می‌دهد که با استناد به اسنادی مانند شکایت کنسول انگلیس از بویراحمدی‌ها، وابستگی و هم‌راستایی رژیم پهلوی با منافع خارجی را مورد تأکید قرار داده و به همکاری رضاشاه در جنایاتی مانند کشتار درزیلان بود.

در نهایت، رضاشاه، مقاومت عشایر را ناشی از ظلم‌ستیزی، وطن‌پرستی و بیگانه‌ستیزی ذاتی آنها دانست و سرکوب آنها توسط پهلوی را نشانه‌ای از خوی درندگی و خیانت این خاندان حاکم بیان کرد.

کشتار «درە زیلان» جنایتی بود کە توسط نیروی زمینی ترکیە در درە زیلان رخ داد کە نزدیک بە ۵۵ هزار زن و مرد و کودک خردسال قتل‌عام شدند؛ این جنایات با همکاری رضاخان با آتاتورک صورت گرفت. در حقیقت، جنگ «تنگ» تامرادی، درواقع درگیری میان عشایر لر بویراحمدی و ارتش شاهنشاهی ایران در سال ۱۳۰۹ بود، ولی مثل همیشه پهلوی‌ها از لرها شکست خوردند.