به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «صبح زاگرس» رضا رویگری بازیگر و هنرمند مطرح سینما و تلوزیون ایران و خالق سرود ماندگار «ایران ایران» ساعتی پیش به دلیل سکته قلبی دار فانی را وداع گفت به همین دلیل صبح زاگرس در سال های گذشته گفتگویی با این هنرمند فقید داشت که مربوط به ناگفته های خود در زمان انقلاب و چگونگی ظبط این اثر به یادماندنی است‌

وقتی پای این سرودهای انقلابی در میان باشد، نمی‌شود از رضا رویگری، خواننده سرود به یادماندنی ایران ایران یاد نکرد. او که در روزهای انقلاب ۲۵ سال بیشتر نداشته است تا پیش از خواندن این سرود به‌عنوان بازیگر تئاتر شناخته می‌شد، اما پس از خواندن این سرود انقلابی باعث شد نام رویگری به‌عنوان بازیگر- خواننده میان مردم جا بیفتد.

رضا رویگری در پاسخ با این سؤال که "چه شد که سرود ایران ایران را اجرا کردید" گریزی به سال های انقلاب زد و گفت: همه جا حکومت نظامی بود و مردم در خیابان‌ها و در حال شعار دادن بودند. در آن روزها من و تعدادی از دوستانم مشغول تمرین نمایشی با عنوان "سهراب و عصر سنجاقک" بودیم. یکی دو روزی که گذشت شلوغی به‌قدری زیاد شد که ما هم تمرین و نمایش را رها کردیم و زدیم به دل خیابان تا مثل مردم دیگر در انقلاب سهم داشته باشیم. همان موقع بود که فریدون خشنود، آهنگساز و تنظیم‌کننده سرود ایران ایران، یک روز به دم در خانه من در تجریش آمد و خواندن این آهنگ را به من پیشنهاد کرد.

وی ادامه داد: خشنود صدای من را در اجراهای تئاتر شنیده و از صدایم خوشش آمده بود، اما من زیاد دوست نداشتم این سرود را بخوانم، چون بازیگر تئاتر بودم و از خوانندگی خوشم نمی‌آمد. اما اصرارهای آقای خشنود باعث شد این کار را قبول کنم. بعد مشکل دیگری به‌وجود آمد و آن هم پیدا کردن استودیو برای ضبط کار بود. هیچ استودیویی حاضر نبود این سرود را ضبط کند، چون همه می‌ترسیدند. تا این‌که بالاخره استودیو صبا راضی به ضبط آن شد.

رویگری با یادآوری احساس درونی خود در زمان اجرای این سرود انقلابی گفت: ۲۶ دی ماه سال ۵۷ هنگام ضبط این سرود آن‌قدر هراس داشتیم که چند نفر مراقب بودند تا یک وقت ماموران ساواک به استودیو نریزند و ما را نگیرند. ما چند دانشجو بودیم که با عشق و علاقه این کار را می‌کردیم و شب‌ها برای ضبط کار به دلیل حکومت نظامی مجبور به ماندن در استودیو بودیم. درست یادم نیست چه کسانی در ضبط این کار با من همکاری داشتند، ولی کار دکلمه، اذان و آواز این کار را خودم اجرا کردم.

وی افزود: بعد از این‌که کار ضبط سرود تمام شد هر وقت تظاهراتی بود این سرود از بلندگوها پخش می‌شد. یادم هست یک روز که برای شرکت در تظاهرات رفته بودم مردم از پیچ شمیران تا سر پل تجریش من را روی کولشان بردند.

این هنرمند پیشکسوت در پاسخ به این سؤال که پس از ۴۳ سال از پیروزی انقلاب اسلامی وقتی این سرود را از تلوزیون می شنوید چه احساسی دارید گفت: همان روزها به همان شکل برایم زنده می‌شود، ولی دیگر ترس و لرز و خطری در کار نیست. دچار همان حس و حال و شور و شوق می‌شوم، ولی اوضاع فرق کرده است. امروز دیگر برخی من را چندان به‌عنوان خواننده آن سرود قبول ندارند و فراموش کرده‌اند. وقتی می‌خواهم در برنامه تلویزیونی حاضر شوم، می‌گویند اگر رویگری می‌خواهد بیاید فقط از بازیگری حرف بزند نه از خوانندگی.

بازیگر نقش کیسان ایرانی در مختارنامه بیان کرد: با این اوصاف من همان آدم هستم، با همان احساسی که این سرود را خواندم و هنوز وقتی آن را می‌شنوم همان حس به من دست می‌دهد. هنوز مردم از من می‌خواهند این آهنگ را اجرا کنم. سرودی که ۳۲ سال ماندگار مانده و هنوز مردم آن را دوست دارند حتما یک حس و حال خاصی داشته است. پارسال هم به استودیو رفتم و اجرای مجددی از این آهنگ با تصویر خودم داشتم.

رضا رویگری افزود: پس از انقلاب سینمای ایران به واسطه استعدادهای خوبی که شکوفا شد رشد بسیار زیادی کرد و در جشنواره های مختلفت حضور داشته است، من از تئاتر به سینما و تلویزیون آمدم و همه آنهایی که این مسیر راطی کردند موفق بودند، سینمای ما سینمای اسلامی و انقلابی است و باوجود همه محدودیت های پیش روی نویسندگان و کارگردان ها پیشرفت قابل توجهی کرده است و در خارج از مرزها و صحنه های بین المللی جایگاهی پیدا کرده است.

این هنرمند مردمی که خالق آثار به یادماندنی در سینما و تلویزیون است با تاکید بر اینکه من هرچه دارم از مردم دارم گفت: مردم و هموطنان به من خیلی لطف دارند و این باعث افتخار من است، درواقع این مردم هستند که به بازیگران و هنرمندان اعتبار می بخشند.

بازیگر فیلم ماندگار "اخراجی ها" با بیان اینکه از نقش رسانه ها و خبرنگاران و اصحاب رسانه نباید غافل شد بیان کرد: خبرنگارها تاثیر زیادی در معرفی هنرمندان و بازیگران به مردم دارند، آنها هستند که مردم را از وضع هنرمندان مطلع می کنند، آنها هستند که باعث انعکاس تلخ و شیرینی بازیگران می شوند، و باید از آنها تشکر کرد و با خبرنگاران کمال همکاری را داشت.

وی در پایان پیرامون بیماری خود عنوان کرد: بعد از کنسرتی که با گروه «آریژ» در کشور لبنان داشتم، به دلیل عارضه قلبی در بیمارستان ایران بستری شدم و بعد از جراحی به دلیل لخته شدن خون،‌ سکته مغزی کردم و دوباره برای مشکلات ریوی به بیمارستان مراجعه کردم.

گفتنی است هرچند پس از سرود ایران ایران، رویگری سرود انقلابی دیگری را اجرا نکرد و تنها به‌عنوان بازیگر سریال‌ها، تله‌فیلم‌ها و فیلم‌های سینمایی مثل مختارنامه، سال‌های مشروطه، داروندار و زمانی برای عاشقی در یادها بماند، اما همان یک سرود کافی بود تا یاد او همیشه در ذهن‌ها بماند و به قول خودش مردم هر وقت او را می‌بینند علاوه بر تعریف از بازیگری‌اش از او بخواهند سرود ایران ایران را برایشان اجرا کند. 

انتهای پیام/