به گزارش خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی «صبح زاگرس» در قلب استان کهگیلویه و بویراحمد، جاده‌ای نه چندان طولانی اما سرنوشت‌ساز، سال‌هاست مانند نبضی لرزان، حیات اقتصادی و اجتماعی منطقه را به جریان می‌اندازد. این محور، حلقه اتصال جنوب به مرکز و شمال کشور است که امروز نه به عنوان نماد توسعه، بلکه به نشانه‌ای از غفلت و نابرابری در تخصیص زیرساخت‌ها تبدیل شده است.

محور پاتاوه-سمیرم، تنها قطعه باقیمانده از کریدور اصلی یاسوج-اصفهان است که همچنان در وضعیت دو بانده و پُرخطر، پذیرای کاروان مسافران و کامیون‌های حمل بار است. این جاده، روایتگر تلخ داستان تکراری «مرگ‌های جاده‌ای قابل پیشگیری» در مناطق محروم است؛ جایی که ضعف در اراده و سرمایه‌گذاری، مستقیم با قیمت جان شهروندان گره خورده است.

محوری با ترافیک ملی و امنیتی محلی

این مسیر به‌وضوح تنها یک جاده محلی نیست. با اتصال به محورهای پاتاوه-دهدشت، بار ترافیکی سنگین جنوب استان و حتی استان همجوار را نیز به دوش می‌کشد. حجم تردد وسایل نقلیه سبک و سنگین، این محور را به یکی از پرترددترین شریان‌های غرب کشور تبدیل کرده است. با این حال، این اهمیت استراتژیک در عمل، به افزایش تصادفات و تنش‌های ترافیکی تبدیل شده است.

اقتصاد محلی که بر پایه گردشگری، تجارت و حمل‌ونقل شکل گرفته است، در هر حادثه و هر ساعت ترافیک، آسیب می‌بیند و خسارت می‌بیند. گویی توسعه متوازن در عمل، اینجا متوقف شده است.

آمارهای هشداردهنده و فریاد خاموش جاده

آمار دقیق از سازمان راهداری و حمل‌ونقل جاده‌ای و پلیس راه نشان می‌دهد که محورهای کوهستانی و دو بانده استان کهگیلویه و بویراحمد، از جمله محور پاتاوه-سمیرم، سهم به‌مراتب بالاتری در تصادفات منجر به فوت و جرح سنگین نسبت به میانگین کشوری دارند. در روزهای اخیر و همزمان با بارش‌های زمستانی، ده‌ها تصادف کوچک و بزرگ و دو حادثه دلخراش واژگونی اتوبوس در این مسیر رخ داد که بیش از ۳۰ کشته و مجروح بر جای گذاشت.

این حوادث تلخ، پرسش‌های تندی را درباره استانداردهای ایمنی و کیفیت روسازی و هندسه این جاده مطرح می‌کند. کوچک‌ترین تغییرات جوی این مسیر را به دامنه‌ای خطرناک تبدیل می‌کند و این نشان از طراحی و ساختاری دارد که پاسخگوی نیاز کنونی نیست.

پازل ناقص چهارخطه؛ وقتی همسایگان پیشتازند و محرومیت پررنگ‌تر می‌شود

نکته حائز اهمیت و در عین حال دردناک برای مردم منطقه، پیشرفت پروژه چهارخطه در بخش‌های خارج از استان است. بر اساس اطلاعات منتشرشده از سوی ادارات کل راه و شهرسازی استان‌های همجوار؛ از سمت سمیرم (استان اصفهان) تا پل قرح، پروژه چهاربانده‌شدن با طولی حدود ۳۰ کیلومتر در دست اجراست. در استان چهارمحال و بختیاری نیز عملیات چهارخطه‌کردن تا خروجی این استان به سمت پل قرح با جدیت دنبال می‌شود.

اما در میانه این پازل، بخش حیاتی و کمتر از ۳۰ کیلومتری که در محدوده کهگیلویه و بویراحمد (از شهر پاتاوه تا پل قرح) قرار دارد، عملاً راکد مانده است. این تفاوت فاحش در سرعت اجرا، بیش از هر چیز، شائبه نگاه تبعیض‌آمیز و اولویت‌بندی‌های نامتوازن در تخصیص اعتبارات ملی را تقویت می‌کند. آیا توسعه همه‌جانبه تنها شعار است و در عمل، برخی مناطق همواره در انتهای صف انتظار می‌مانند؟

پرسش‌های بی‌پاسخ و مطالبه شفافیت

اکنون پرسش‌های مردم و رسانه‌های محلی روشن و مستقیم است؛ چرا پرترددترین و حادثه‌خیزترین محور استان، در بودجه‌ریزی‌های سالانه و برنامه‌های توسعه، سهم ناچیزی دریافت می‌کند؟

وضعیت دقیق اعتبارات مصوب، تخصیص یافته و هزینه‌شده برای مطالعات و اجرای چهارخطه این محور در سال‌های اخیر چگونه است؟

در برنامه سفرهای استانی هیئت دولت و وعده‌های داده‌شده، چه جایگاهی برای این پروژه حیاتی در نظر گرفته شده و آیا مصوبه و اعتبار مشخصی برای آن تعیین شده است؟

زمان‌بندی واقعی و عملیاتی برای آغاز و تکمیل پروژه چهارخطه شدن محور پاتاوه-سمیرم چیست؟

مردم شهرستان دنا به‌ویژه بخش پاتاوه به‌حق انتظار دارند استاندار کهگیلویه و بویراحمد، نمایندگان مردم در مجلس شورای اسلامی به ویژه نماینده مردم بویراحمد، دنا و مارگون، معاون عمرانی استانداری و مدیرکل راه و شهرسازی استان، نه با کلی‌گویی، بلکه با ارائه اطلاعات شفاف، اسناد و زمان‌بندی‌های دقیق و قابل پیگیری، در برابر افکار عمومی پاسخگو باشند.

شایلن ذکر است هر روز تأخیر در ارتقای ایمنی محور پاتاوه-سمیرم، تنها یک عدد در جدول عقب‌افتادگی پروژه نیست. این تأخیر، با تهدید جان مسافران، فلج کردن اقتصاد محلی و عمیق‌تر کردن شکاف توسعه بین مناطق کشور همراه است، جاده‌ای که اکنون به نمادی از مطالبه‌گری برای حق برخورداری از زیرساخت ایمن و عادلانه تبدیل شده است.

انتهای خبر/