به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «صبح زاگرس» اولین رویداد استانی زن و خانواده با محوریت «جوانی جمعیت» در یاسوج برگزار شد؛ عنوانی پرطمطراق که در ظاهر قرار است مهم‌ترین گروه هدف خود، یعنی «زنان» را به متن گفتگوها و سیاست‌گذاری‌ها بیاورد. اما آنچه در صحنه واقعی این همایش دیده شد، فاصله‌ای آشکار میان نام رویداد و ترکیب حاضران بود؛ فاصله‌ای که خود به یک مسئله جدی اجتماعی تبدیل می‌شود.

در این همایش، خبری از حضور معنادار زنان نبود؛ تعداد محدود زنانی هم که حضور داشتند، غالباً کارمندان ادارات بودند؛ حضوری که بیشتر به «دعوت سازمانی» شباهت داشت تا مشارکت واقعی. این ترکیب، همایش را از یک گفت‌وگوی اجتماعی به یک جلسه اداری نزدیک کرد.

سؤال اساسی اینجاست: چگونه می‌توان درباره «جوانی جمعیت» سخن گفت، بدون آنکه زنان – به‌عنوان محور اصلی تصمیم‌گیری درباره ازدواج، فرزندآوری، تربیت و سلامت خانواده – در میدان حضور داشته باشند و حرف بزنند؟ سیاست‌گذاری جمعیتی بدون شنیدن تجربه زیسته زنان، به نسخه‌هایی تکراری و ناکارآمد منجر می‌شود؛ نسخه‌هایی که سال‌هاست روی کاغذ نوشته می‌شوند اما در زندگی واقعی مردم جایی باز نمی‌کنند.

یکی از ضعف‌های جدی این رویداد، بی‌توجهی به ظرفیت‌های جامعه مدنی زنان در استان بود. استان کهگیلویه و بویراحمد، با وجود مشکلات اقتصادی و اجتماعی، دارای زنان فعال، مطالبه‌گر و خلاقی است که سال‌هاست در حوزه آموزش، خانواده، آسیب‌های اجتماعی و کارآفرینی فعالیت می‌کنند. 

وقتی «زن» صرفاً در عنوان همایش باقی می‌ماند و در عمل، جایگاه سخن گفتن و اثرگذاری ندارد، این شائبه تقویت می‌شود که زن در چنین رویدادهایی بیشتر نقش تزئینی دارد تا کنشگر. چنین رویکردی نه‌تنها کمکی به جوانی جمعیت نمی‌کند، بلکه بی‌اعتمادی را در میان زنانی که بار اصلی بحران‌های معیشتی و تربیتی را بر دوش دارند، افزایش می‌دهد.

اگر قرار است جوانی جمعیت از سطح شعار عبور کند و به یک راهبرد اجتماعی تبدیل شود، چاره‌ای جز بازگرداندن «زن» به متن تصمیم‌سازی وجود ندارد؛ نه به‌عنوان کارمند حاضر در سالن، بلکه به‌عنوان صاحب تجربه، صاحب نظر و شریک گفت‌وگو. در غیر این صورت، این‌گونه همایش‌ها صرفاً به ثبت یک خبر در تقویم اداری محدود می‌شوند؛ خبری که با واقعیت زندگی زنان و خانواده‌های استان، فاصله‌ای جدی دارد.

انتهای خبر/