به گزارش شهروند خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی «صبح زاگرس»؛ یاسوج، شهری که باید مسیرهایش به اندازه طبیعتش امن و چشم‌نواز باشد، امروز در خیابان‌هایی نفس می‌کشد که زیر بار فرسودگی خم شده‌اند. ترک‌ها و وصله‌های ناهمگون آسفالت، که دیگر نه‌تنها یک نقص عمرانی بلکه نشانه‌ای آشکار از بی‌توجهی به زیرساخت‌هایی‌اند که مستقیماً با رفاه شهروندان، ایمنی تردد و اعتبار شهری گره خورده‌اند.

شهر یاسوج، پایتخت طبیعت ایران، ظرفیتی بی‌بدیل برای تبدیل شدن به یکی از قطب‌های گردشگری کشور را دارد؛ اما این تصویر شاعرانه، وقتی پا به خیابان‌های شهر می‌گذاری، ترک برمی‌دارد. ترک‌هایی عمیق، درست شبیه همان شکاف‌هایی که بر تن آسفالت‌های فرسوده خیابان‌های شهر نشسته‌اند.

در سال‌های اخیر، رشد جمعیت، افزایش تردد خودروها و گسترش شهر، نیاز به توسعه زیرساخت‌های شهری را بیش از پیش ضروری کرده است؛ اما آنچه شهروندان و مسافران در عمل می‌بینند، فاصله‌ای معنادار با این ضرورت‌ها دارد. رفاه شهروندی، ایمنی معابر، زیبایی بصری و حتی ابتدایی‌ترین شاخص‌های یک شهر گردشگرپذیر، در بسیاری از نقاط یاسوج مغفول مانده است.

شهروندخبرنگار «صبح زاگرس» با ثبت و ارسال تصاویر متعدد از خیابان‌ها و معابر اصلی و مرکزی یاسوج، گوشه‌ای از واقعیتی را به تصویر کشیده‌اند که مدت‌هاست صدای اعتراض آرام اما مداوم شهروندان را بلند کرده است؛ آسفالت‌هایی فرسوده، وصله‌پینه‌شده، هزارتکه و پُر از چاله‌هایی که نه‌تنها زیبایی شهر را مخدوش کرده‌اند، بلکه به تهدیدی جدی برای ایمنی و اقتصاد خانواده‌ها بدل شده‌اند.

در بسیاری از خیابان‌های پُرتردد شهر، لایه‌های آسفالت گویی تاریخ مصرف خود را سال‌ها پیش پشت سر گذاشته‌اند. در بعضی معابر نیز ترمیم‌های مقطعی، غیرکارشناسی و بعضاً نمایشی، نه‌تنها مشکلی را حل نکرده، بلکه چهره‌ای نازیبا و آشفته به معابر بخشیده است؛ خیابان‌هایی که هر چند متر، رنگ و بافتی متفاوت دارند و راننده را مدام با دست‌انداز، لرزش و خطر مواجه می‌کنند.

پیامدهای این وضعیت تنها به نارضایتی بصری ختم نمی‌شود بلکه خسارت‌های مستقیم به خودروها، از جلوبندی گرفته تا لاستیک و سیستم تعلیق، هزینه‌هایی است که روزانه در این شرایط بد اقتصلدی و معیشتی از جیب شهروندان پرداخت می‌شود؛ هزینه‌هایی که در شرایط دشوار اقتصادی، فشار مضاعفی بر معیشت مردم وارد می‌کند. رانندگانی که برای عبور از یک خیابان کوتاه، ناچارند سرعت خود را به حداقل برسانند و مدام نگران آسیب دیدن خودرو باشند.

از منظر اجتماعی، این وضعیت حس بی‌توجهی و فراموش‌شدگی را در میان شهروندان تقویت می‌کند. وقتی خیابان‌های مرکزی شهر، که ویترین یک شهر محسوب می‌شوند، چنین وضعیتی دارند، این پرسش جدی مطرح می‌شود که اولویت مدیریت شهری دقیقاً کجاست؟ آیا شأن شهروندان یاسوجی کمتر از آن است که از خیابان‌هایی ایمن، استاندارد و آبرومند بهره‌مند باشند؟

در بُعد گردشگری، آسیب‌ها جدی‌تر و شاید جبران‌ناپذیرتر باشد. یاسوج مقصد هزاران مسافر داخلی است که با امید تجربه طبیعتی بکر و شهری آرام راهی این منطقه می‌شوند. اما اولین مواجهه آنان با خیابان‌هایی ناهموار، آسفالت‌های شکسته و بلوارهایی با جلوه بصری نازیبا، تصویری نامطلوب در ذهن‌شان ثبت می‌کند؛ تصویری که می‌تواند بر تصمیم آنان برای بازگشت دوباره یا توصیه این مقصد به دیگران تأثیر منفی بگذارد.

شهروندخبرنگار «صبح زاگرس» در گزارش ارسالی خود تأکید دارد آنچه امروز در اغلب نقاط مرکزی شهر یاسوج دیده می‌شود، درخور شأن شهروندان، گردشگران، مسافران و حتی عابران پیاده نیست. آن‌ها می‌پرسند چرا با وجود وعده‌های مکرر، همچنان شاهد پروژه‌های نیمه‌تمام، ترمیم‌های بی‌دوام و فقدان یک برنامه منسجم برای بهسازی معابر هستیم؟

انتقاد اصلی متوجه متولیان امر است؛ نهادهایی که مسئولیت مستقیم نگهداری، ترمیم و توسعه زیرساخت‌های شهری را بر عهده دارند. انتظار افکار عمومی این است که به جای اقدامات مقطعی و کم‌دوام، شاهد برنامه‌ریزی بلندمدت، نظارت دقیق و اجرای اصولی پروژه‌های عمرانی باشیم.

یاسوج، بیش از هر زمان دیگری، نیازمند نگاه مسئولانه، تخصص‌محور و پاسخگوست. شهری با این همه ظرفیت طبیعی و انسانی، سزاوار خیابان‌هایی ایمن، زیبا و شایسته نام خود است.

تصاویر تکمیلی از وضعیت بغرنج آسفالت خیابان‌های پایتخت طبیعت ایران را در زیر ببینید؛