محله‌ای فراموش شده در دل یاسوج!+ تصاویر

صبح زاگرس گزارش می دهد؛

محله‌ای فراموش شده در دل یاسوج!+ تصاویر

با گذشت سال‌ها از وعده‌های عمرانی، شهرک صنعتی بلکو یاسوج همچنان درگیر خیابان‌های خاکی، باتلاق‌های باران‌زده و بی‌عملی مسئولان شهری است.

به گزارش خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی «صبح زاگرس»؛ یاسوج، مرکز استان کهگیلویه و بویراحمد، با تمام زیبایی‌های طبیعی و لقب «پایتخت طبیعت ایران»، هنوز درگیر مشکلات زیربنایی و ضعف خدمات شهری است؛ شهری که بیش از نیم قرن از عمر شهر شدنش می‌گذرد اما زیر پوست آن، محلاتی فراموش‌شده نفس می‌کشند.

یکی از همین مناطق، شهرک صنعتی بلکو است؛ نقطه‌ای در بطن شهر یاسوج که برخلاف نامش، نه صنعتی و نه شهری است. ساکنان این محله سال‌هاست در میان خاک و گِل و وعده‌های مسئولان، زندگی را ادامه می‌دهند.

در سایه غفلت شهری

شهرک صنعتی بلکو در حاشیه بلوار شهید اورنگ و نزدیکی پل سوم بشار قرار دارد، جایی که به لحاظ موقعیت، می‌تواند الگوی توسعه صنعتی و شهری یاسوج باشد، اما تصاویر خیابان‌های این شهرک نشانگر چیز دیگری هستند؛ مسیرهای خاکی پر از چاله و گل‌ولای، نبود جدول‌بندی، آب‌گرفتگی در روزهای بارانی، و وضعیتی که هیچ شباهتی به یک منطقه شهری ندارد.

با بارش باران‌های کوتاه، خیابان‌های پایین‌دست بلکو به باتلاقی تمام‌عیار تبدیل می‌شوند. خودروها گرفتار گِل می‌شوند، کودکان راه رفتن روی خاک نرم را تجربه‌ای خطرناک می‌دانند، و ساکنان هر روز با دغدغه آسیب خودرو و سلامتی فرزندانشان از خانه بیرون می‌روند. در چنین وضعی، نام «شهرک صنعتی» بیشتر به طنز می‌ماند تا واقعیت.

زیرساخت‌هایی که رنگ اجرا ندیده‌اند

سال‌ها از آغاز زیرسازی در خیابان‌های اصلی بلکو می‌گذرد، اما خروجی همچنان صفر است. آسفالت، جدول‌بندی و مبلمان شهری فقط در وعده‌ها باقی مانده‌اند. به گفته ساکنان این محله، طرح هادی محله نیز بدون هماهنگی و نظارت دقیق اجرا شده و بخش زیادی از زیرساخت‌ها نیمه‌کاره رها شده‌اند.

وضعیت به گونه‌ای است که حتی وضع خیابان‌های روستاهای اطراف یاسوج از وضعیت کنونی خیابان‌های شهرک صنعتی بلکو امکاناتی بهتر است، این در حالی است که بلکو در کنار بزرگ‌ترین محور صنعتی استان قرار دارد.

 

یکی از اهالی شهرک بلکو در گفتگو با خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی «صبح زاگرس» گفت: «بجز چند خیابان بالادست، بقیه مسیرها خاکی‌اند. کافی‌ست ده دقیقه باران ببارد، همه محل غرق خاک و گل می‌شود. اینجا انگار در نقشه خدمات شهری حذف شده‌ایم.»

وی ادامه داد: «کرایه خانه‌ها در این منطقه مثل محلات مرکزی است، ولی خدمات صفر! هر سال قول می‌دهند که مشکل آسفالت حل شود اما فقط انتقال مسئولیت می‌کنند، نه اقدام.»

صدای مردم؛ خواسته‌ای ساده اما بی‌پاسخ

اهالی بلکو از رسانه‌های مختلف برای رساندن صدای خود استفاده کرده‌اند. هر بار نتیجه یکسان بوده است؛ وعده‌هایی با تاریخ اجرا نامعلوم.

تواهه یکی از شهروندان معتقد است: «بلکو از نظر خدمات شهری، تفاوتی با محروم‌ترین روستاهای استان ندارد.»

وی بیان داشت: «فرزندان ما برای رفت‌وآمد به مدرسه در گل‌ولای غوطه‌ورند، خودروها هر هفته به تعمیرگاه می‌روند، و هیچ مسئولی حاضر نیست از نزدیک وضع ما را ببیند.»

در همین حال، یکی از ساکنان قدیمی، از خستگی مردم از تکرار درخواست‌ها با ناراحتی گفت: «نه شهرداری یاسوج، نه شورای شهر، هیچ‌کدام عزمی جدی ندارند. ما فقط می‌خواهیم خیابان‌ها را آسفالت کنند و جدول‌کشی درست انجام دهند؛ چیز زیادی نمی‌خواهیم.»

مسئولان در آزمون اعتماد عمومی

مدیریت شهری یاسوج بارها اعلام کرده که بهبود زیرساخت‌ها در محلات حاشیه‌ای را در اولویت دارد، اما بلکو هنوز در همان نقطه چند سال قبل مانده است. باتوجه به اینکه بخشی از شهرک صنعتی شماره یک یاسوج در این منطقه واقع شده و محل تردد خودروهای سنگین صنعتی است، انتظار می‌رود این خیابان‌ها الگوی عمرانی شهر، نه لکه‌های خاکی در مرکز استان باشند.

فقدان برنامه‌ریزی منسجم میان شهرداری، شرکت شهرک‌های صنعتی و اداره راه، باعث شده تا هیچ نهادی مسئولیت مستقیم را نپذیرد. نتیجه آن نیز بلکویی است که در مدار وعده‌ها می‌چرخد و هیچ نشانه‌ای از تحول ندارد.

امید مردم؛ عمل به وعده‌ها

حالا که گلایه‌های ساکنان این شهرک از سطح رسانه‌ها فراتر رفته، انتظار عمومی این است که مدیریت شهری یاسوج با تخصیص بودجه لازم، عملیات آسفالت و جدول‌بندی را در کوتاه‌ترین زمان آغاز کند.

شهرک صنعتی بلکو نه حاشیه شهر است، نه بیرون از محدوده؛ بلکه بخشی از یاسوج است، بخشی از پایتخت استان و پایتخت طبیعت ایران، و مردمی دارد با آرزوهایی ساده: خیابانی آسفالته، پیاده‌روهایی ایمن و شهری با شأن زندگی انسانی است.

ساکنان شهرک صنعتی بلکو از مسئولان شهری می‌خواهند که پس از سال‌ها وعده و تبلیغ، شهر بودن یاسوج را در عمل معنا کنند؛ نه فقط در نام و نقشه، بلکه در کیفیت زندگی مردم.

انتهای خبر/