محور سیسخت-کریک؛
پروژه ۲۰ ساله سیسخت؛ جادهای بیعلائم و پرخطر
مسیر کمربندی شهر سیسخت به روستای کریک و اتصال آن به محور ترانزیتی یاسوج به اصفهان پس از گذشت نزدیک به دو دهه از آغاز پروژه، ناتمام مانده است.
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی صبح زاگرس؛ مسیر کمربندی شهر سیسخت مرکز شهرستان دنا به روستای کریَک، که روزی «جاده سبز» و نویدبخش شکوفایی گردشگری برای منطقه دنا خوانده میشد، امروز به دلیل فقدان روشنایی و علائم هشداردهنده و نقاط حادثهخیز متعدد، به یک «کمربندی مرگ» برای ساکنان و گردشگران تبدیل شده است.
این کمربندی که به محور ترانزیتی یاسوج به اصفهان متصل میشود پس از گذشت نزدیک به دو دهه از آغاز پروژه، به دلیل فقدان روشنایی، علائم هشداردهنده و وجود نقاط حادثهخیز متعدد، همچنان خطری جدی برای مسافران و مانعی برای توسعه گردشگری منطقه دنا محسوب میشود.
پروژه احداث این جاده، با وجود وعدههای مکرر مسئولان، برای بیش از یک دهه در بلاتکلیفی و نیمهکاره رها شده و ایمنی آن را به شدت به خطر انداخته است.
فقدان زیرساختهای اولیه ایمنی
با توجه به وضعیت بحرانی و نقاط خطرناک، مشکلات ایمنی این محور ارتباطی حیاتی را میتوان در چند بخش کلیدی خلاصه کرد.
این جاده با کمبود جدی علائم هشداردهنده، چراغ روشنایی و گاردیل در نقاط حساس مواجه است. وضعیتی که تردد در آن را به ویژه در شب و برای مسافران ناآشنا بسیار پرخطر میکند.
نقاط حادثهخیز ابن محور نیز شناساییشده است که میتوان به دو راهی ورودی روستای کریک اشاره کرد. این نقطه به دلیل پیچ تند و تلاقی مسیر روستا با جاده اصلی یاسوج-اصفهان، یکی از کانونهای اصلی تصادفات مرگبار گزارش شده است.
هنچنین پیچهای خطرناکی در این محور وجود دارد. در مسیر ۱۲ کیلومتری بیاره تا سهراه کریک، حداقل ۷ پیچ خطرناک شناسایی شده که نیاز فوری به اصلاح دارند.
خطرات زیرساختی مداوم
بر اساس گزارشهای محلی، نشتی یک کانال آب متعلق به نیروگاه برق در زیر مسیر جاده، مرتباً باعث رانش زمین و تخریب آسفالت میشود. این مشکل زیرساختی، جان مردم و گردشگران را تهدید کرده و آسفالتهای مقطعی را بیاثر میکند.
علل تأخیر و وعدههای مسئولان
طولانی شدن زمان تکمیل این جاده به چند عامل کلیدی بازمیگردد: معارضات محلی و مالکیت زمین: اصلیترین دلیل توقف کار، وجود ۱۰۰ تا ۲۰۰ متر زمین خاکی در مسیر است که به دلیل عدم رضایت مالک خصوصی و ناتوانی در حل این معارضه اجتماعی، سالهاست حلنشده باقی مانده که در پاییز ۱۴۰۴ روکش آسفالت شد.
توقف و شروع مکرر پروژه: عملیات اجرایی این جاده از سال ۱۳۸۲ آغاز، اما بارها متوقف شده است. آخرین توقف طولانی از سال ۱۳۸۸ تا ۱۳۹۳ به طول انجامید.
ضعف در مدیریت و هماهنگی: با وجود گذشت سالها، هماهنگی لازم بین دستگاههای مختلف برای حل مشکل زمین و یا رفع نشتی کانال آب زیر جاده به طور کامل محقق نشده است.
پروژه ملی با بودجه ۵۸ میلیارد تومان
در واکنش به این شرایط، معاون عمرانی استاندار کهگیلویه و بویراحمد دستور ویژهای برای ساماندهی «دو راهی مرگ کریک» صادر کرده و بر لزوم ایجاد زیرگذر یا روگذر در این نقطه تأکید نموده است.
در ماههای اخیر اقداماتی برای بهبود وضعیت آغاز شده است که طی آن پروژه ایمنسازی این منطقه در دست اجرا است.
یک پروژه ملی با بودجه ۵۸ میلیارد تومان برای ایمنسازی و حذف پیچهای خطرناک محور سیسخت – بیاره – کریک کلید خورده است. این پروژه شامل عملیات خاکبرداری، احداث دیوار حائل، تعریض پلها و نهایتاً آسفالتریزی است.
رسولی فرماندار شهرستان دنا به همراه مدیران راهداری به صورت مستقیم از روند این پروژه بازدید کرده و بر اجرای شبانهروزی عملیات و تکمیل آن تأکید کردند.
پیامدهای محرومیت از یک جاده ایمن
تأخیر در تکمیل این جاده، پیامدهای گستردهای برای منطقه داشته است:
خطر جانی: افزایش آمار تصادفات منجر به فوت، به ویژه در نقاط شناختهشده حادثهخیز.
محاصره گردشگری: شهر سیسخت به عنوان یکی از ۱۴ شهر نمونه گردشگری کشور و روستای کریک به عنوان روستای نمونه، به دلیل نبود راههای ایمن و دسترسی مناسب، از بخش بزرگی از بالقوه گردشگری خود محروم ماندهاند.
محرومیت روستاییان: ساکنان حداقل ۶ روستای اطراف (از جمله کریک و بیاره) برای دسترسی به مرکز شهرستان با مشکل مواجه هستند.
جاده سیسخت به کریک نیازمند حل ریشهای معضلات
جاده کمربندی سیسخت به کریک، نمادی از تناقض بین ظرفیتهای بالای گردشگری و کمبودهای مزمن زیرساختی در منطقه دنا است. اگرچه پروژهای بزرگ برای ایمنسازی آن آغاز شده، اما تا زمان حل ریشهای معضلاتی چون معارضات زمین و مشکلات زیرساختی پایدار (مانند کانال نشتی)، مبود روشنایی و علائم هشداردهنده و گاردریل، این محور کماکان برای استفادهکنندگانش پرخطر خواهد بود.
تکمیل این جاده نه تنها یک مطالبه مردمی، بلکه ضرورتی انکارناپذیر برای توسعه اقتصادی و تضمین ایمنی ساکنان و میهمانان سرزمین برف و آفتاب است.
