کد خبر: 134979
شور شیرین قلم و نگارش؛ هنر موجودی به نام خبرنگار!
خبرنگار با وجدان خودش قرار گذاشته بجز راست چیزی بر فکر مخاطبش ننگارد و همواره احساس وجودی اش را با عمق افکارش در هم آمیزد و به ارتقا پلکانی سطح فکر مخاطبانش بیافزاید.

به گزارش پایگاه تحلیل و اطلاع رسانی صبح زاگرس موجودی که جلیقه ای به تن دارد، بر روی کولش همیشه دوربین دارد، گاهی چشمانش چنان آبستن نگارش میشود که مجبور به زدن عینک می شود، تند تند و با دقت در جلسات قلمش را بر کاغذ میزند، این فرد کسی نیست جز یک خبرنگار!



او با وجدان خودش قرار گذاشته بجز راست چیزی بر فکر مخاطبش ننگارد و همواره احساس وجودی اش را با عمق افکارش در هم آمیزد و به ارتقا پلکانی سطح فکر مخاطبانش بیافزاید.


گاهی همین فرد اینقدر تحت فشار قرار میگیرد که در دوراهی قرار میگیرد، قدرت یا مردم؟



اما سعی او همیشه گام نهادن در مسیر مطالبات مردم است، قلمش از جوهر نمی ایستد مگر آنکه به آخر برسد.



گاهی از او گله میکنند که مرا بزرگتر نشان ندادی یا مرا به حساب نیاوردی؟ اما او در مقابل اخم ها و فشار ها سعی میکند کاسه صبرش را زیاد کند، حرفهای مردم را میشنود و دوای دردشان میشود.



او با حداقل امکانات مینویسد اما همیشه با خود حجت بسته که به حداکثر تاثیرات برساندش!



حال که بنای تشکر داریم و همت تقدیر به کمر بسته ایم، سزاوار بود یک تعریف ساده از او داشته باشیم، این فرد همیشه هست و همیشه جز برای خدمت فکر ندارد، ۱۷ مرداد بهانه ایست که تقدیر وجودی مان را نصیب قشری زحمت کش کنیم که همچون شهید صارمی فوج فوج دل و قلم شان را در رسای زیبندگی و صداقت جامعه بر میدارند.



خبرنگار روزت مبارک

 

یادداشت - محمود محمدی

 

انتهای پیام/