گروه: اخبار استان خبر: 136560 / تاریخ انتشار : 1398/6/12 ساعت : 09:40

مداحی محلی کهگیلویه و بویراحمدی و بی مهری هایی که تمامی ندارد

مدت زمانی است این فرهنگ و زبان مادری و نوحه های لری در استان ما به یکباره رنگ باخته اند،در نیمه دوم دهه ۸۰ طبقه ای از مداحان محلی در این خصوص پا به عرصه نهادند که با کمال تاسف باید بگوئیم، مورد بی مهری تام قرار گرفتند.

به گزارش پایگاه تحلیل و اطلاع رسانی صبح زاگرس همانگونه که می دانید هر زبانی در جهان بازنمایانندۀ فرهنگی خاص است، زبان به مثابه یک پدیده اجتماعی حامل فرهنگ، لحن، طرز تفکر و طرز نگرش به جهان است، برتر از همه، آنچه می توان تصور کرد، محتوای زبان مادری است.

زبان مادری، یگانه زبانی است که آمیخته با احساس واقعی هر فرد است و شور و هیجان و روایت صحنه ای که از زبان محلی و مادری ساطع می شود، احساسی است که بدیلی برای آن وجود ندارد.

 

بحث زبان و ارتباط آن با هویت هر جامعه مقوله بسیار مهمی است که طرح آن از حوصله بحث خارج هست، اما اگر به جنگ نرم اعتقاد داشته باشیم، یکی از مولفه های این تهاجم خاموش و فراگیر، از بین بردن خرده فرهنگ های مطلوب هر جامعه و یکسان سازی است.

 

زبان مادری یکی از هویت های جدی و البته ملی است، چرا که برای مثال زبان لری را همه مردم ایران از آن خود می دانند و ایضا دیگر زبان های وطنی؛ لذا بی توجهی و فراموشی عمدی و غیر عمدی زبان مادری و آیین های مطلوب محلی ظلمی نابخشودنی به دیار هر قومی است و بسیار هم خطرناک است چرا که زدودن هویت های مطلوب از هر جامعه، زمینه بی هویت ساختن جامعه به صورت خرد و در نهایت سرگردانی نسل های آتی را به دنبال دارد.

 

از قدیم در استان کهگیلویه و بویراحمد، آئین های سوگواری محرم با نوای نوحه خوانان محلی، دقیقا مثل  کسی که عزیزش را از دست داده باشد، برپا می شد و شور و شعور بی نظیری داشت و البته دارد.


متاسفانه مدت زمانی است این فرهنگ و زبان مادری و نوحه های لری در استان ما به یکباره رنگ باخته اند، در این مجال دنبال علت نیستیم ، در دهه دوم ۸۰ شاعر و ادیب هم استانی جناب آقای فریدون داوری در این خصوص زحمات زیادی کشیدند و طبقه ای از مداحان محلی در این خصوص پا به عرصه نهادند که با کمال تاسف باید بگوئیم، مورد بی مهری تام قرار گرفتند و حمایتی هم نشدند،در طرف مقابل کانون های موسیقی محلی استعدادهای آواز محلی را جذب و تا سرحد امکان مورد حمایت و توجه قرار دادند و از این طرف مداحان و نوحه خوانان محلی و زبان مادری به محاق رفتند و یا اصل موضوع به شروه خوانی در مراسمات ختم تقلیل پیدا کرد.


قطعا سوز و گدازی که از نوای جانسوز زبان مادری در عزای حسین بن علی (ع) به گوش برسد، لاجرم بیش از آنچه هست و البته در کنار مداحی های رسمی بر دل خواهد نشست.


اکنون و در ماه محرم فرصت خوبی است تا سازمان های مسئول خاصه تبلیغات اسلامی،کانون مداحان بسیج و صدا و سیما در یک تلاش مضاعف و همگرایی و دلسوزی نسبت به توجه و اهتمام به بخش موسیقی محلی و خصوصا مداحی به زبان های مادری توجه جدی نماید و از فراموشی این آئین حسنه جلوگیری کنند.

 

لیلا حسین زاده - مدرس زبان فارسی

 

انتهای پیام/

تبلیغات سروش زیر خبر
کلیدواژه
نظرات | 0 نظر
captcha
تمامی حقوق این سایت محفوظ و متعلق به “ صبح زاگرس” ما می باشد.