گروه: اخبار استان خبر: 114666 / تاریخ انتشار : 1397/10/26 ساعت : 08:54
در گفتگوی جذاب با بانوی مدال آور کهگیلویه و بویراحمدی مطرح شد؛

ورزشکاری که تنها به المپیک فکر می کند/نگاه خاص حریفان خارجی به بانوان محجبه/لذت بخش ترین مدال سحر ضیائی/مدال های طلایی که از دختر سی سختی به تهرانی ها رسید!

سحر ضیائی:اکنون مشکل اصلی ما در حیطه قهرمانی نبود اسپانسر است همین که من سالانه تمرین می کنم اما مجبور هستم مسابقات باشگاهی ام را برای شهر و استانی دیگر شرکت کنم ناراحت کننده است که چرا امسال سه تا از مدال های طلای من نباید به اسم کهگیلویه و بویراحمد باشد و به اسم دانشگاه آزاد تهران باشد.

به گزارش پایگاه تحلیل و اطلاع رسانی صبح زاگرس، بانوان کهگیلویه و بویراحمدی در بخش های مختلف فرهنگی، سیاسی، اجتماعی و ورزشی تاکنون توانسته اند موفقیت های زیادی را کسب کنند، این پایگاه خبری همواره سعی دارد که بانوان موفق استان در بخش های مختلف را معرفی کنید.

هفته گذشته بانویی را دعوت کردیم که جزو کارآفرینان برتر استان بود (اینجا)و برای 450 نفر اشتغال ایجاد کرده بود و این هفته نیز با بانوی ورزشکار کهگیلویه و بویراحمدی گفت و گویی داشتیم که در ادامه می بینید.

ایل بانو-بیوگرافی از خودتان بفرمائید؟

سحر ضیائی متولد سال 73 شهر سی سخت و دانشجوی کارشناسی تربیت بدنی، از 6 سال قبل ورزش را آغار کردم و قریب به سه سال است که ملی پوش هستم و هم اکنون رکورد پرتاب نیزه  بانوان ایران را دارم.

 

ایل بانو-تا کنون چه مدال هایی کسب کردید؟

در مسابقات بازی های کشورهای اسلامی مدال نقره را کسب کردم در مسابقات بین المللی ترکیه موفق به کسب مدال طلا شدم و در مسابقات غرب آسیا نیز مدال برنز را دریافت کردم اکنون مدت 4 سال است که در تمام مسابقات لیگ های باشگاهی و لیگ های داخلی و قهرمانی کشور نفر اول ایران هستم.

 

ایل بانو- اکنون ورزش بانوان در استان چه جایگاهی  دارد؟

تا چند سال پیش وضعیت خوبی نداشت اما اکنون می توان گفت که بانوان ما فراتر از آقایان پیش می روند حتی در سطح ملی و فرا ملی بانوان ما تا کنون توانسته اند مدال های زیادی را کسب کنند حتی در برخی مواقع بیشتر آقایان مدال کسب کرده اند.

در این مدت نگاه وِیژه ای به ورزش بانوان شده است و ورزش بانوان کم کم جایگاهش را در استان پیدا می کند نگاه مردم به ورزش بانوان در استان عوض شده است.

تا یک یا دو سال قبل وقتی با لباس ورزشی بودم مردم نگاه عجیبی داشتند هنوز برای استان ما ورزش بانوان  هضم نشده بود اما اکنون شاهد هستیم که خیلی از خانواده ها، زن و مرد ورزش می کنند و این را دریافته اند که بانوان نیز می توانند پا به پای آقایان پیشرفت داشته باشند  و مدال کسب کنند.

ایل بانو-اولین مدالی که گرفتید چه احساسی داشتید؟

سال 91 در مسابقات قهرمانی کشور سوم شدم و بعد در مسابقات  غرب آسیا مدال برنز گرفتم  خیلی زودتر از چیزی که فکرش را می کردم به مدال رسیدم چهار ماه بعد از اینکه شروع کردم مدال گرفتم رنگ مدالم برنز بود اما شروعی شد که متوجه شوم می توانم در این زمینه جایگاهی داشته باشم و پیشرفت کنم.

 

ایل بانو-سقف آرزوی  شما کجاست؟

 هر ورزشکاری که حرفه ای کار می کند المپیک است و من جز المپیک به هیچ چیز دیگری فکر نمی کنم  برای رسیدن به ان تلاش می کنم.

شاید هم سن و سال های من اکنون در حال تفریح و سرگرمی های دیگری هستند اما تمام کار و فکر من رسیدن به هدفم  است چهار ساعت در صبح و چهار ساعت نیز بعد از ظهرها تمرین می کنم که به هدفم  برسم.

 

ایل بانو-حجاب داشتن و قهرمان شدن سخت است؟

ما در یک کشور اسلامی به دنیا آمده ایم از اول با این پوشش بزرگ شدیم و چیزی نیست که فقط در مسابقات بخواهیم حجاب داشته باشیم داشتن حجاب لذت بخش است.

گاهی وقتی در مسابقه ای شرکت می کنیم برای حریفان ما جالب و تعجب برانگیز است که شما چطور  با این پوشش ورزش کنید گاهی نیز می گویند اصلا شما می توانید ورزش کنید؛ با یک نگاه خاصی می گویند که شما نمی توانید ورزش کنید و یا سطح فرا ملی حرفی برای گفتن داشته باشند.

حتی در مسابقات کشورهای اسلامی که شرکت کردم من تنها بانوی محجبه ای بودم که مدال گرفتم به اسم کشورهای اسلامی بود اما پوشش آزاد بود واقعا نیز خوشحال هستم که با وجود حجابم توانستم چنین جایگاهی را کسب کنم.

ایل بانو-اگر روزی بخواهید در مسابقه ای که  مدت ها منتظرش بودید شرکت کنید و یکی از شرط های آن نداشتن حجاب باشد چیکار می کند؟

تحت هیچ شرایطی پوشش اسلامی ام را در مسابقات فراموش نمی کنم حتی اگر مسابقه ای باشد که سال ها منتظرش بودم.

 

ایل بانو- آیا برای شما اتفاق افتاده است که در مسابقات بین المللی و در حین اهدای مدال مردی بخواهد به شما دست دهد ؟

وقتی مدال می گیری معمولا برای بقیه کشورها یک رسم است که دست می دهند  فدارسیون جهانی نیز این موضوع را می دانند که وقتی یک خانم محجبه است یک سری حریم ها برای خودش نگه می دارد بنابراین آنها نیز رعایت می کنند اما برخی ها نیز که در جریان نیستند وقتی نزدیک می شوند که دست بدهند ما سعی می کنیم با ایما و اشاره و کنار هم قرار دادن دست ها تشکر کنیم.

معمولا چنین اتفاقاتی پیش آمده اما تا کنون برایم اتفاق نیفتاده که هول شوم و دست بدهم یا دستمان را پشت سرمان می گذاریم و سر تشکر می کنیم یا فوری می گوییم اسلامی هستیم.

 

ایل بانو-لذت بخش ترین مدالی که تا کنون گرفتید؟

مدالی که بیشترین لذت را برای من داشت مسابقات کشورهای اسلامی بود در این مسابقه ما 6 پرتاب می توانستیم انجام دهیم که بهترین پرتاب به عنوان رکورد محسوب می شود.

شب قبل از مسابقه به ما استارت لیست دادند یعنی به این شکل که اسم نفرات با بهترین رکوردی که تا حالا داشتند در آن لیست نوشته شده بود، اسم من جزو نفرات هفتم تا هشتم بود من خیلی آماده رفته بودم و امیدوار بودم مدال می گیرم.

مربی که همراه من بود گفت اصلا مهم نیست تو بهترین نتیجه را از خودت به جا بگذار مهم نیست مدال بگیری یا نگیری سر مسابقه با پرتاب پنجم  نفر سوم بودم مربی مرا صدا زد و گفت سحر تو الان نفر سومی و هرچی داری برای پرتاب آخرت بگذار که با پرتاب اخر توانستم نفر دوم شوم این برای من خیلی لذت بخش بود که در یک پرتاب توانستم دوم شوم و رکورد ملی ایران را در آن پرتاب جا به جا کردم.

ایل بانو-فعالیت شما در فضای مجازی چگونه است؟

وقت من سه بخش تمرین، دانشگاه و خانه است مواقعی که در خانه هستم سعی می کنم از اینستاگرام استفاده مفیدی داشته باشم اکنون من با همه رقبایم در سطح ملی و بین المللی از این طریق در ارتباط هستم با بهترین مربی های روز در ارتباط هستم.

می دانم حریف هایم در جه وضعیتی هستند و من باید چه کارهایی انجام دهم به نظر من اگر از دنیای مجازی استفاده صحیحی شود خیلی مفید و اثرگذار است.

 

ایل بانو-تا کنون چه حمایت هایی از شما شده است؟

جا دارد همین جا از مدیرکل ورزش و جوانان استان تشکر کنم که برای ما کم نگذاشتند من تا حالا پیش نیامده که خواسته ای از اقای علوی داشته باشم وجواب رد داده باشند از وقتی که امدند ورزش استان ما در سطح آقایان و بانوان جایگاه خودش را پیدا می کند و به ورزش قهرمانی با یک دید حرفه ای نگاه می کنند.

مربی ام اقای محمدی نیز بدون هیچ چشم داشتی برای من تلاش می کند و وقت می گذارد که از وی نیز تقدیر و تشکر می کنم.

در استان تنها از اداره ورزش و جوانان حمایت شدیم در حالی که انتظار می رفت حمایت هایی انجام می شد اما به عنوان برند این استان هستیم انتظار داریم نهادهایی از جمله استانداری حمایت کنند یک سری از هزینه های اولیه ما را تامین کنند اما متاسفانه این نگاه وجود ندارد.

 

ایل بانو-چه صحبتی با بانوانی که می خواهند وارد این کار شوند دارید؟

هر کاری سختی های خاص خودش را دارد اینکه ما فکر کنیم راحت می توان به جایی رسید اما وقتی ببینی خودت می توانی معجزه زندگی خودت باشی همه این سختی ها را می تواند لذت بخش کند همه این سختی ها با گرفتن یک مدال و رفتن روی سکوی قهرمانی فراموش می شود.

شاید برخی ها فکر می کنند یک خانم باید محدود باشد یا فقط خانه داری کند اما اصلا اینطور نیست و بانوان ما نشان دادند می توانند پا به پای آقایان افتخار آفرینی کنند.

ورزش گاهی یک هدف است باعث می شود افراد از لحاظ روحی  و فکری  آرامش داشته باشند و اعتماد به نفس زیاد به انسان می دهد و باعث می شود از خیلی از حواشی جوامع امروز دور باشد امروزه جوانانی را می بینیم که از سر ندانم کاری یا ناچاری به اعتیاد روی آورده اند به نظر من ورزش کنند.

وقتی یک فرد هدف داشته باشد باعث می شود اصلا به این مسائل حتی فکر نکند چه برسد به اینکه سراغ آنها برود.

ایل بانو-اکنون چه مسابقاتی در پیش دارید؟

 هفته اول  فروردین ماه مسابقات انتخابی قهرمانی آسیا  دارم ،  تلاش می کنم که بتوانم در آسیا یک مدال خوشرنگ دیگر کسب کنم.

 

ایل بانو-ورزش تا کنون چقدر از نظر مالی حمایتتان کرده است؟

اینکه بگویم از صفر تا صد دریافت می کنم خیر اما با این وجود از زمان حضور مدیرکل ورزش استان وضعیت بهتر شده است اما خانواده ام برای من سنگ تمام گذاشتند خیلی از هزینه های ورزش من بر عهده پدرم است قهرمانی خیلی هزینه دارد اداره ورزش و جوانان بخشی از هزینه های ما را متقبل می شود.

من هزینه های اضافه تر از بقیه اعضای خانواده ام دارم حتی تغذیه ام با بقیه فرق دارد.

حتی اگر خودم هم دلسرد شوم و بخواهم کنار بکشم خانواده ام اینقدر من را حمایت می کنند و دلگرمی می دهند که دوباره بر می گردم من خیلی خوش شانس هستم که پدر و مادرم تا این اندازه با من همدل هستند و انرژی می دهند.

تا کنون شده که برای یک تیم یا باشگاه بازی کرده باشید و مبلغی که قول داده بودند را هنوز پرداخت نکرده باشند؟

دو سال پیش برای تیم پیام نور تهران به عنوان یک تیم در لیگ شرکت کرد و 25 نفر از بهترین ورزشکاران ایران در آن تیم بودیم اکنون دو سال از آن قرار داد می گذرد اما متاسفانه تا کنون این تیم حق الزحمه ورزشکاران  را پرداخت نکرده است اکنون بیش از دو سال و نیم از این موضوع می گذرد.

 

ایل بانو-به عنوان یک بانوی موفق چه صحبتی با بانوان دارید؟

در استان ما پتانسیل های زیادی وجود دارد بانوان ما می توانند در سطح ملی و فرا ملی بدرخشند اما متاسفانه به این خودباوری نرسیده اند که می توانند جایگاهی داشته باشند و خودشان را به خانه و محیط خانه محدود کرده اند.

در حالی که اینگونه نیست فقط کافی است که خودشان را بشناسند و باور داشته باشند مطمئن هستم می توانند حتی بهتر و فرا تر از من باشند.

 

ایل بانو-امکانات ورزشی در استان چگونه است؟

زیر ساخت های ورزش به نظر من خوب است ورزشگاه شهدای دولت آباد  همه ورزش ها را ساپورت می کند اکنون ورزشکاران استان  در رشته جودو، دو میدانی ، پار المپیک مدال هایی را کسب کرده اند.

 

ایل بانو-چرا سراغ پرتاب نیزه رفتید؟

من از بچگی ورزش می کردم همه افرادی که من را می شناسند می گویند اول دویدم بعد راه رفتم؛ از 6 سالگی ژیمناستیک کار کردم بعد والیبال و مدتی نیز کونگفو کار کردم اما یک روز به صورت اتفاقی سر تمرین های دو میدانی مربی از من یک تست گرفت و اینگونه شد که در رشته دو میدانی و نیزه ماندم.

 

ایل بانو-شهرت و معروف بودن چه حسی دارد؟

اینکه همه تو را به عنوان یک الگو ببیند خوب است اما تمام رفتار و حرکات یک فرد معروف زیر ذربین است شاید خیلی ها دارند از من و امثال من الگو می گیرند بنابراین خیلی مهم است که چگونه رفتار کنم.

 

ایل بانو-از مسئولان استان چه انتظاری دارید؟

اکنون مشکل اصلی ما در حیطه قهرمانی نبود اسپانسر است همین که من سالانه  تمرین می کنم اما مجبور هستم مسابقات باشگاهی ام را برای شهر و استانی دیگر شرکت کنم ناراحت کننده است که چرا امسال سه تا از مدال های طلای من نباید به اسم کهگیلویه و بویراحمد باشد و به اسم دانشگاه آزاد تهران باشد.

مسئولان ما می توانند از استانداری و یا نماینده های مجلس حمایت های ویزه داشته باشند که بچه هایی که در سطح ملی و فرا ملی هستند توجه ویژه شود  که لیگ و مسابقات باشگاهی را برای استان خودمان بازی کنیم.

 

ایل بانو-چند کلمه می گوییم اولین چیزی که به ذهنتان می رسد را بگویید؟

محمدتقی علوی: حمایت

المپیک: هدف

حجاب در مسابقات بین المللی: خیلی لذت بخش است

مدال طلا: حس شیرینی است من توانستم و معجزه زندگی خودم هستم

ورزشگاه 15 هزار نفری یاسوج: دو های طاقت فرسا

سامان پاکباز: اسطوره

شهر یاسوج: بهشت

لر بودن: اصالت و افتخار

 

انتهای پیام/

تبلیغات سروش زیر خبر
کلیدواژه
نظرات | 0 نظر
captcha
تمامی حقوق این سایت محفوظ و متعلق به “ صبح زاگرس” ما می باشد.