گروه: اخبار استان خبر: 109753 / تاریخ انتشار : 1397/5/15 ساعت : 10:27

ماجرای پر رمز و راز زندگی بازیگر معروف کهگیلویه و بویراحمدی/حسین پناهی: من می‌خواهم به کودکی برگردم

حسین پناهی شاعر، نویسنده، کارگردان و بازیگر کهگیلویه و بویراحمدی که به دلیل سادگی که داشت یکی از محبوب ترین بازیگران ایران بود.

به گزارش پایگاه تحلیل و اطلاع رسانی صبح زاگرس،  حسین پناهی دژکوه شاعر، نویسنده، کارگردان و بازیگری بود که در تاریخ ۶ شهریور ۱۳۳۵ در روستای دژکوه از توابع شهر سوق شهرستان کهگیلویه در استان کهگیلویه و بویراحمد متولد شد.

وی پس از اتمام تحصیل در بهبهان به توصیه و خواست پدر برای تحصیل به مدرسه آیت‌الله گلپایگانی رفت و بعد از پایان تحصیلات برای ارشاد و راهنمایی مردم به محل زندگی‌اش بازگشت.

چند ماهی در کسوت روحانیت به مردم خدمت کرد تا اینکه زنی برای پرسش مسئله‌ای که برایش پیش آمده بود پیش حسین رفت و از حسین پرسید که فضلهٔ موشی داخل روغن محلی که حاصل چند ماه زحمت و تلاشم بود افتاده است، آیا روغن نجس است؟ حسین با وجود اینکه می‌دانست روغن نجس است) روغن محلی معمولاً در تابستان از حرارت دادن کره به دست می‌آید و در هوای آزاد و با توجه به گرم بودن هوا در تابستان روغن همیشه به صورت مایع است) ولی این را هم می‌دانست که حاصل چند ماه تلاش این زن روستایی، خرج سه چهار ماه خانواده‌اش را باید تأمین کند.

به زن گفت نه همان فضله و مقداری از اطراف آن را دربیاورد و بریزد دور، روغن دیگر مشکلی ندارد. بعد از این اتفاق بود که حسین علی‌رغم فشارهای اطرافیان نتوانست تحمل کند که در کسوت روحانیت باقی بماند. این اقدام حسین به طرد وی از خانواده نیز منجر شد. حسین به تهران آمد و در مدرسهٔ هنری آناهیتا چهار سال درس خواند و دوره بازیگری و نمایشنامه‌نویسی را گذراند.

 

وی در سال 56 ازدواج کرد و یک سال بعد یعنی در سال 1357 اولین فرزند دخترش به اسم لیلا در اهواز متولد شد سال 1359 نیر دومین فرزندش به اسم آنا متولد شد که در آن زمان حسین پناهی در جبهه فعالیت های فرهنگی حضور داشت، نخستین تجربه‌های نمایشنامه‌نویسی وی " یک گل بهار " است و در سال 63 نیز فرزند پسرش به اسم سینا به دنیا آمد.

وی از خرداد ماه سال 83 اقدام به ضبط  آلبوم دوم دکلمه هایش  کرد و در 11 مرداد ماه کار ضبط دکلمه ها پایان یافت  14 مرداد ماه همان سال یعنی تها سه روز بعد از پایان ضبط دکلمه ها پیکر وی توسط دخترش آنا در ساعت 10 شب شنبه 17 مرداد ماه در خانه اش واقع در جهان آرا پیدا شد.

 

پناهی بازیگری را نخست از مجموعه تلویزیونی محله بهداشت آغاز کرد. سپس چند نمایش تلویزیونی با استفاده از نمایشنامه‌های خودش ساخت که مدت‌ها در محاق ماند. با پخش نمایش
»دو مرغابی در مه « از تلویزیون که علاوه بر نوشتن و کارگردانی، خودش نیز در آن بازی می‌کرد، خوش درخشید و با پخش نمایش‌های تلویزیونی دیگرش طرف توجه مخاطبان خاص قرار گرفت.
 

نمایش‌های "دو مرغابی در مه" و "یک گل و بهار" که پناهی آنها را نوشته و کارگردانی کرده بود، بنا به درخواست مردم به دفعات از تلویزیون پخش شد در دهه شصت و اوایل دهه هفتاد، او یکی از نوآورترین نویسندگان و کارگردانان تلویزیون بود.


به دلیل فیزیک کودکانه و شکننده، نحوه خاص سخن گفتن، سادگی و خلوصی که از رفتارش می‌بارید و طنز تلخش بازیگر نقش‌های خاصی بود.

 

اما حسین پناهی بیشتر شاعر بود و این شاعرانگی در ذره‌ذره جانش نفوذ داشت. نخستین مجموعه شعر او با نام من و نازی در سال ۱۳۷۶ منتشرشد، این مجموعه شعر تاکنون بیش از شانزده بار تجدید چاپ شد و به شش زبان زنده دنیا ترجمه شده‌است.

 

حسین پناهی در فیلم های سینمایی گذرگاه ، گال ، تیرباران ، هی جو، نار و نی، در مسیر تندباد، ارثیه، راز کوکب، مهاجران، چاووش، سایه خیال، اوینار، هنرپیشه، مرد ناتمام، روز واقعه، آرزوی بزرگ ، قصه‌های کیش (اپیزود اول، کشتی یونانی) ، بلوغ ، مریم مقدس و بابا عزیز بازی کرده است.

 

وی همچنین در سریال  هایی چون روزگار قریب ، فرمان، شبکه ، آواز مه، روزهای آرزو،  تصمیم نهایی، خندان ، همسایه‌ها، یحیی و گلابتون، آبدارشاه، مادر، ثقةالاسلام تبریزی (۱۲ روز از تاریخ مشروطه) ، امام علی، آژانس دوستی، دزدان مادربزرگ، آشپزباشی و قبله عالم، بی‌بی‌یون ، شلیک نهایی، شاخه طوبی، روزی روزگاری، مثل یک لبخند، هشت بهشت، رعنا، گالش‌های مادربزرگ ، کوچک جنگلی، تله‌تئاتر «ماجراهای رونالد و مادرش»، گلدان‌ها و آفتاب، گرگ‌ها، تله‌تئاتر «به سبک آمریکایی»، تله‌تئاتر «دو مرغابی در مه»، تله‌تئاتر «آسانسور»،  تله‌فیلم «قهرمان کیه»، محله بهداشت، و در تله فیلم ها و تله تئاترهای زیادی ایفای نقش کرده است.

 

حسین پناهی نیز نویسنده کتاب های زیادی از جمله نامه‌هایی به آنا، به وقت گرینویچ، افلاطون کنار بخاری، سالهاست که مرده‌ام، ستاره‌ها و کابوسهای روسی و .. است که به دلیل سادگی و پر مفهوم بودن هنوز هم مخاطبان زیادی دارند.

حسین پناهی در این دوران درخشان افتخارات و سیمرغ های زیادی نیز کسب کرده است نامزد سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد (در مسیر تندباد)، برنده دیپلم افتخار بهترین بازیگر نقش اول مرد (سایه خیال)،  نامزد سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد (مهاجران) است.

سبک بازی خاص، نحوه صحبت کردن ، نوع گفتار و بیانش منحصر به فرد است و از سایر بازیگران متمایز کرده بود یک هنرمند واقعی بود که با تب شعر و نویسندگی اش می توانست با قدرت بسیار زیادی فیلم هم بازی کند، قلم چی طنز تلخی داشت و برای همین به سرعت مورد توجه اهالی سینما و هنر به خصوص مردم قرار گرفت.

کار شعر و شاعری را در سال ۱۳۷۶ به صورت رسمی با دیوان شعری به نام من و نازی منتشر کرد این کتاب به سرعت مورد استقبال مردم قرار گرفت و تا کنون بیش از ۱۷ بار تجدید چاپ شده است و با ۶ زبان زنده دنیا ترجمه شده است

سرانجام حسین پناهی در ۱۴ مرداد ۱۳۸۳ در سن ۴۸ سالگی درگذشت و در قبرستان شهر سوق (واقع در استان کهگیلویه و بویر احمد) به وصیت خودش به خاطر اینکه مادرش در آنجا دفن شده است به خاک سپرده شد  علت مرگ به گزارش پزشک قانونی سکته قلبی بوده است.

دختر او می گوید: وقتی از حسین پناهی پرسیده می‌شود که چرا نقش کودکان یا نقش‌های نامتعارف را بازی می‌کند جوابی می‌دهد که من هم عینا همان جواب را برای شما می‌نویسم.

حسین پناهی گفت «به جهت نامتعارف بودن قرنی که در آن زندگی می‌کنیم». این گفته در وهله اول شیطنتی است برای ایجاد چالش در ذهن تماشاچیان نمایش‌ها و فیلم‌ها. البته که از این گفته سوء تعبیر نشود. «منظورم این نیست که من نابغه ای هستم که بعد از مرگم به وجود نازنینم پی می‎برند»! نه می‎خواستم بگویم بعضی چیزها تا آدم هست (حالا هر کسی) نمی‌شود در مورد آن حرف زد چون اگر بگویی پر می‌شوی از «من» .

انتهای پیام/

تبلیغات سروش زیر خبر
کلیدواژه
نظرات | 0 نظر
captcha
تمامی حقوق این سایت محفوظ و متعلق به “ صبح زاگرس” ما می باشد.