گروه: اخبار استان خبر: 109131 / تاریخ انتشار : 1397/4/21 ساعت : 19:48
پایان عمر درختان کهنسال دنا

چنار آرزوهایم با دست چه کسی خاکستر شد/ روزگاری ناخوش در کمین درختان کهنسال تنگه مهریان+تصاویر

آتش زدن و تخریب درختان کهنسان دنا بویژه مناطق گردشگری و تفریحی به غم نامه ای برای طبیعت استان کهگیلویه وبوراحمد تبدبل شده است.

به گزارش پایگاه تحلیل و اطلاع رسانی صبح زاگرس ،بهار و تابستان که دردنا آغازمی شود خالق یکتا چتر زیبایی را بر دشت های افسانه ای دنا از زاگرس تا زردکوه بختیاری و قاس مستان تا پازن پیر می گستراند که نادی از شگفتن جشنواره زیباییها در دامنه های زاگرس جنوبی است که هر رهگذری با دیدن این طبیعت غرق در آفریدگار خالق دنا می شود.

 

چند سالی است که تیغ نامرد روزگار برای طبیعت زیبای دنانقشه دوخته و هر روز داغی تازه را بردل زجر کشیده دنا تا قله های زاگرس می نوازد و هرکجا که این بشر امروزی پا نهاده به جزء نابودی و از بین رفتن طبیعت چیزی بجا نمانده است.

 

امروز می بینیم که طبیعت زاگرس جنوبی با آن آوازه باشکوهش از تیغ برخی طبیعت نماها در امان نمانده و این تیغ سرکش هرکجا که پا نهاده به جزء نابودی و از بین بردن این طبیعت چیزی بجا نگذاشته است.

 

 

در پنج کیلومتری شهر یاسوج که سالهاست آوازه پایتخت طبیعت را بر دوش می کشد،تنگه ای زیبا وجود دارد که کهنسالان و نیاکان نام تنگه دو آب مهریان و تنگه کبوتری را بر آن نهاده اند، تفرجگاهی زیبا که می تواند بیرون کننده خستگی تن رهگذری باشد که از این دیار می گذرد.

 

امروز این تنگه زیبا آراسته به درختان کهنسالی از جمله چنار، سپیدار، کیکم وحشی، زبان گنجشگ و حتی بلوط نماد این دیار همیشه سبز است.

 

تنگه مهریان چند سالی است که مهمان سرای گردشگرانی است که دوست دارند در دیار پایتخت طبیعت ایران،دیارسی پهلوان،دیار دلیران تنگه تامرادی و حتی مردمان با صفای ایل چند روزی اطراق کنند و از این آب و هوای دل انگیز خاطره ها در ذهن خود بپروانند.

 

 

اما متأسفانه چند صباحی است که طبیعت زیبای تنکه دو آب مهریان با آن همه زیبایی اسیر دست طبیعت نماهایی شده است که با دست های خود تیشه به ریشه این طبیعت زیبا زده اند وآن را به دشتی برهوت بدل کرده اند.

 

این طبیعت زیبا امروز ماءوا و همدم ندارد و هر روزی بخشی از تکه های بی جان بدن نحیفش به دست عده ای سود جود از بین می رود و از آن زیبایی دیگر چیزی دیگر باقی نمانده است.

 

امروز درختان زیبای تنکه دوآب مهریان که زیبایی خاصی به این مکان دل ربا و رویایی بخشیده اند به دست عده ای آتش به جانشان افتاده و هرکدام از آنان به دلیل آتش گرفتن تنه اشان در حال نابودی بوده و عده ای دیگر از این درختان نیز به کلی خشکیده اند.

 

 

این درختان زیبا نه به قهر طبیعت بلکه به دست نامردمانی خشکیدند که با دندان طمع بر برپیکر سبز طبیعت زخم می زنند و جان از درختان هزار ساله کوهها و دامنه های دنا می ستانند.

 

درختانی که در طی قرنها شاخ و برگشان سقفی برای مردم این دیار از گزند سرما و گرمای صخره های سترگ دنا بود و امروز زیبایی هایش نمادی برای سرزمین پایتخت طبیعت ایران.

 

اما ما چه  زود فراموش کردیم  که همه خوبیهای این همنشین روز و شب های خوش و ناخوش ایل را یک شبه فراموش کرده ایم و گاه تبر بر تنش زدیم و گاهش آتش به خرمنش فتاندیم.

 

یادمان رفته آن باور مردمان نیکو سرشت ایل را که به فرزندانشان می گفتند" درخت را نکَشید و هر کس درختی راکُشت، کسی از خانواده اش می میرد و اگر شاخه تر درختی را شکست، عمرش کوتاه می شود".

 

دامنه‌ها و ارتفاعات کوههای زاگرس،امروز مأمن این درختان کهنسال است که جنگل‌های آن نمایی بس زیبا به طبیعت استان‌های زاگرس‌نشین داده و در این میان، استان کهگیلویه وبویراحمد نیز درختان بلوط را به‌عنوان بیشترین نوع درختان جنگلی خود می‌شناسد که با بیش از 822 هزار هکتار جنگل، یکی از استان‌های ممتاز ایران در این زمینه است.

 

 

نابودی سالانه تعداد زیادی از درختان کهنسال دنا به دلایل ذکر شده نمی تواند خبری خوبی برای استانی باشد که لقب استان چهار فصل را برای خود یدک می کشد و حیات آن وابسته به همین درختان کهنسال است.

 

 توسعه ای که رویی خوش به طبیعت نشان نمی دهد

 

امروز توسعه مدرن شهر سازی آن هم در شهر جوان یاسوج باعث آسیبی شدید به بدنه طبیعت این شهر شده به گونه ای که در بیشتر مناطق کوه پایه ای این شهر، برخی سود جویان با قطع بی رویه درختان بو احداث شبانه خانه در این مناطق اقدام به قطع این درختان کهنسال کرده اند.

 

 

تنگه دوآب مهریان شاید دیگر نتواند آن زیبایی ها را به مردمان دیار دنا هدیه دهد، دیاری که امروز مسئولان آن هم نتوانسته اند جلوی این دست درازیها به این درختان کهنسال را بگیرند.

 

نباید یادمان برود که دنا امروز به نام همین درختان دیار دنا شناخته شده است و اگر روزی برسد و دیگر درختی در پهنای زاگرس نباشد، شاید کویری دیگر در بلادی که به نام دیار سبز شناخته می شود نمایان شود.

 

انتهای پیام/ر

تبلیغات سروش زیر خبر
کلیدواژه
نظرات | 0 نظر
captcha
تمامی حقوق این سایت محفوظ و متعلق به “ صبح زاگرس” ما می باشد.